-->

Με δύο αγάπες , βαδίζω συγχρόνως
Διπλός ο έρωτας , διπλός κι ο πόνος
Προδομένα χείλια, μπερδεμένα φιλιά
Με δύο αγάπες , στην ίδια αγκαλιά

Σε δύο δρόμους προχωρώ
Δεν ξέρεις τι γυρεύω
Στη μια αγάπη δε χωρώ
Στις δύο περισσεύω

Με δύο αγάπες , αφόρητη ζάλη
Μπερδεύεις ποτά, βαρύ το κεφάλι
Με δύο αγάπες , στο ίδιο μπουκάλι
Κερνάς τη μια και πίνει η άλλη

Εδώ αγαπώ , εκεί αγαπώ
Δυο ντάμες αραδιάζω
Ντάμα σπαθί καρδιοχτυπώ
Ντάμα καρό στενάζω

Με δύο αγάπες , μα πλήξη και πάλι
Ούτε η μια, ούτε η άλλη
Και ψάχνω να βρω , μια τρίτη μεγάλη
Ζάπινγκ στον έρωτα, αλλάζω κανάλι


Έξω κρύφτηκαν τα αστέρια
Και ο ήλιος αχνοφέγγει
Μέσα στα δικά του χέρια
Γράφτηκαν όλα τα έπη

Σαν σήμερα πριν λίγα χρόνια
Ο παράδεισος έστειλε στη γη
Απ'του ουρανού τα σαλόνια
Την πιο αγγελική του ψυχή

Μια νεράιδα στην μορφή
Ένα μωράκι στην καρδιά
Μια φωτεινή γλυκιά ψυχή
Που φορούσε δύο φτερά

Μαγεμένος σε αντικρίζω
Και ένα δέος συναντώ
Που με κάνει να δακρίζω
Όταν στα μάτια σε κοιτώ

Είσαι εκείνη που περίμενα
Μέρα και νύχτα στο σκοτάδι
Πριγκίπισσα από τα κείμενα
Που διάβαζα το κάθε βράδυ

Στα μάτια σου είδα το φως
Στο χαμόγελο σου την ελπίδα
Η γη αγκαλιά και ο ουρανός
Στου ήλιου την πρωινή αχτίδα

Η φωνή σου μεθά την καρδιά
Βγαλμένη θαρρείς από αηδόνι
Στους ήχους της μια φωτιά
Από στάχτες γίνεται σκόνη

Στα όνειρα μου είσαι εκεί
Ψηλά στου ουρανού το κάστρο
Πριγκίπισσα σε καρδιά φτωχή
Που έψαχνε ένα μονάχα άστρο

Και όταν ο άνεμος φυσά απαλά
Τα μάγουλα σου όταν χαϊδεύει
Παρακαλάει η ψυχή μου σιωπηλά
Να μπορούσε να μην τον ζηλεύει

Αν ήσουνα σταγόνα της βροχής
Να ήμουν τριαντάφυλλο στο χώμα
Αν ήσουνα το φως της ψυχής
Να είχα του λουλουδιού το σώμα

Να ήσουνα η δική μου φυλακή
Η μοίρα με έστειλε σε εσένα
Κατάδικος για ολόκληρη ζωή
Στην καρδιά σου φεγγαρένια

Όσο η καρδιά σου στο στήθος χτυπά
Η δική μου χτυπάει στον ρυθμό της
Και όσο το πρόσωπο σου χαμογελά
Είναι δυνατός ο κάθε παλμός της

Να σαι πάντα γερή και δυνατή
Θα 'μαι εκεί να το φροντίζω
Την γλυκιά και όμορφη ζωή
Σε εσένα την χαρίζω

Να 'σαι πάντα ευτυχισμένη ζητώ
Και ας μην είμαι εκεί να σε δω
Θα σε φυλάω ψηλά απ'τον ουρανό
Να διώχνω μακριά το κάθε κακό

Και αν κοντά σου είμαι εκεί
Όταν στα μάτια σε κοιταώ
Θέλω να σπάσω την σιωπή
Και να σου πω ότι σ'αγαπάω ...



Ποίηση είναι μια ευφάνταστη συνειδητοποίηση της εμπειρίας

που εκφράζεται μέσω έννοιας, ήχου, ρυθμικής επιλογής γλώσσας,

έτσι ώστε να θυμίζει μια συναισθηματική αντίδραση.

Στην Ποίηση είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν μέτρο και

ομοιοκαταληξία,

αλλά αυτό δεν είναι καθόλου απαραίτητο.

Ποίηση είναι μια αρχαία μορφή

που έχει περάσει από πολλές και δραστικές επανεφεύρεσεις κατά την

πάροδο του χρόνου.

Η ίδια η φύση της ποίησης ως ένα αυθεντικό και ατομικό τρόπο

έκφρασης καθιστά σχεδόν αδύνατο να καθοριστεί.


Ερωτόκριτος










Αχ Ευρωπαίοι εταίροι μας
μας βάλατε στο μάτι
μας είδατε πού είμαστε
χλυδάτοι καί φραγκάτοι

Αποφασίζεται για 'μας
καί θέλετε νά παίξετε
μπιλιάρδο αλά γαλλικά
στων l:a:ver greek την πλάτη

Αφού μας κατακλέψατε
εσείς και οι κολλητοί σάς
τώρα μας λέτε χάσατε
και την υπομονή σας

Θέλετε να μας κόψετε
στη μέση τους μισθούς μας
αυτή σας την ενέργεια
δεν την χωρά ο νους μας

Στάση θα κάνουμε όλοι μας
απ' τα πηδηματά μας
αν τύχει και πειράξετε
τά επιδοματά μας

Το καλοκαίρι που θα ρθεί
ανέραστες θα μείνουνε
οι ευρωπαίες γκόμενες
σε όλα τα νησιά μας

Και όταν πίσω γυρίσουνε
καί αρχίσουνε την γκρίνια
διπλά θα μας τα δώσετε
τά δώρα μας σαΐνια

Θα γίνει επανάσταση
μπρος στην καγκελαρία
ξεσηκωμός και πόλεμος
στα μεγάλα τα πεδία

Αλμούνια Μέρκελ καί Τρισέ
σας έχουμε γραμμένους
εκεί που γράφουμε εμείς
όλους τους βαρεμένους

Και όπως θα καταλάβατε
θα φάτε όλοι σκόνη
μου το 'πε χθές τ' απόγευμα
ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι !!!!

Ερωτόκριτος
Να τα και τα πολιτικά μας



There's a story to tell
if you lend me your ears.
Then my soul you shall read
through these pages of blood
like open book.

My garden was burned by fire.
It was long time ago.
In my ashes I see,
I remember I've heard
that name before.

Then I could touch your hair
but at once you've disappeared from my eyes.
Now I just can smell the perfume you wore,
it's like spring with all the scents in the air.

Winter took you away,
I don't know what I'll find.
Your reflection is dark.
I've been alone for a while.
Where have you gone?

What I feel is so strange,
cause you just can't be seen.
It took me so long to come.
Flowers, which follow her
will bring her back.

Then I could touch your hair
but at once you've disappeared from my eyes.
Now I just can smell the perfume you wore,
it's like spring with all the scents in the air.

Now, now I can recall
that the night gave her the name Christine.
Now, now it's dark again
but when I see the star of dawn she'll be back.
You're my only friend, you know,
brother I'm begging you to
bring her back again, she's my story's end.

Lovejudged