Ήλιος που βγαίνει το πρωί
Και τη καρδιά ζεσταίνει,
Χωρίς αυτή κανείς δεν ζει
Σαν λούλουδο μαραίνει.
Μοιάζει η ζωή μας άχαρη
Και δεν έχει ουσία,
Μα με αγάπη όποιος ζει
Χορταίνει αμβροσία.
Σαν τριαντάφυλλο ανθεί
Κι όλους μας ανασταίνει,
Μα σαν χαθεί η καρδιά γερνά
Και νιώθει πως πεθαίνει.
Χωρίς αγάπη η ψυχή
Την τρώει το σαράκι,
Σαν διψασμένη την ζητά
Που ψάχνει για νεράκι.
Είναι λουλούδι σπάνιο
Και λαμπερό αστέρι,
Που σαν γεμίζει τη καρδιά
Πετά σαν περιστέρι.
Αγάπη άδολη και αγνή
Όποιους σκορπάς γύρο,
Σαν λεμονιά όταν ανθεί
Μοσχοβολά το μύρο,
Τον άνθρωπο που αγαπούν
Και πίσω αγάπη δίνει,
Λουλούδια δροσοστάλακτα
Στο πέρασμα του αφήνει.
Ερωτόκριτος
Widget by Css Reflex | TutZone
Αναρτήσεις
0 comments: